سایکلتوریست

درباره سایکلتوریست

به قلم آقای امینی

سایکلتوریست در لغت به معنی توریست دوچرخه ای، یا گردشگری با دوچرخه، یا گردشگری که وسیله نقلیه آن دوچرخه است، و طبق تعریف فدراسیون دوچرخه سواری جمهوری اسلامی ایران، به معنای ایرانگردی و جهانگردی با دوچرخه می باشد که روی کارت عضویت آن قید شده است. سایکلتوریست یکی از رشته ها یا شاخه های ورزش دوچرخه سواری است، مثل شاخه کورسی، و شاخه کوهستان که خود شامل کراس کانتری (مخصوص شیب بالای کوهستان)، دانهیل (مخصوص شیب پایین کوهستان) و رشته نمایشی BMX و ... است و دوچرخه سواری شهری و غیره.

اولین وجه تمایز سایکلتوریست با سایر رشته های دوچرخه سواری مسابقه ای نبودن آن است. در رشته سایکلتوریست اصلا مسابقه ای در کار نیست بلکه این رشته دارای هدف دیگری است. در این ارتباط به تعریف نوع دوچرخه آن می پردازیم.

دوچرخه توریستی یا hybrid

نوع دوچرخه آن دوچرخه ای است مابین دوچرخه کورسی و دوچرخه کوهستان چه از نظر قطر لاستیک و چه از لحاظ نشستن روی زین که باید دارای زاویه ای بین 40 تا 50 درجه باشد. لاستیک آن کم عاج بوده تا اصطکاک کمتری در جاده ایجاد شود و مخصوص جاده های آسفالت است و نسبت به دوچرخه کوهستان سرعت بیشتر و نسبت به دوچرخه کورسی سرعت کمتری دارد. همچنین دارای گلگیر عقب و جلو و خورجین و ترکبند و کیف برای حمل بار و وسایل مورد نیاز می باشد. در این دوچرخه نسبت به دوچرخه کوهستان انرژی کمتری صرف می شود ولی در عوض بارکشی دارد. فرمان آن نزدیک به فرمان دوچرخه کوهستان و طبق جلو آن بزرگتر است و در نتیجه سرعت آن نسبت به دوچرخه کوهستان بیشتر است. همچنین تعداد دنده های آن بیشتر است. دوچرخه ای است نسبتاً راحت چون دوچرخه سوار برای مدتهای طولانی مثل روزها یا ماهها و یا حتی سالهای متمادی و به طور مداوم روزانه بین 14 تا 18 ساعت با آن در حال رکاب زدن است و بجایی می رسد که سختیهای راه شیرین می شود. به این دوچرخه گاهی دوچرخه شهری یا بین شهری نیز گفته می شود.

تعریف دوچرخه سوار سایکلتوریست

اول: باید دوچرخه سوار باشد و تجربه دوچرخه سواری در رشته های دیگر را داشته باشد و در حال حاضر هم در رشته های دیگر مثل کوهستان فعال باشد و 50 درصد آمادگی خود را در این رشته به دست آورد. چون برنامه های سایکلتوریست محدود است و حداکثر سالی دو تا سه بار انجام می گیرد، پس دوچرخه سواری باید با حضور در رشته های دیگر خصوصاً  رشته کوهستان آمادگی خود را حفظ کند.

دوم: همانطوری که در قسمت اول ذکر شد، چون در این رشته مسابقه ای وجود نداشته و نیت قهرمانی هم وجود ندارد پس باید هدفی دیگر و والاتر از اینها داشته باشد. سایکلتوریست باید هدفهایی چون معنوی، زیارتی، فرهنگی، محیط زیستی و موضوعات دیگر داشته باشد. باید قصر سفرش و مقصدش مشخص باشد و همچنین باید برای هر سفرش شعار داشته باشد و در حد ممکن در بین راه و در شهرها برای مردم قصد و هدف و شعارش را بیان کرده و سفیر فرهنگی شهر و دیار و کشور خود باشد. در این رشته رکاب زدن تنها مطرح نیست و لازم است مسائل دیگر مد نظر قرار گیرد. از این بابت معمولاً افراد این رشته افرادی هستند میانسال و فرهنگی و هنری و هدفمند که دنبال مسائلی غیر از فعالیت صد درصد فیزیکی و ورزشی هستند. سایکلتوریست باید با فرهنگ و آداب و رسوم و مراکز تاریخی و مذهبی شهرهای بین راه هم آشنایی پیدا کرده و بر معلومات خود بیفزاید.

مسئله مهم دیگر گرفتن عکس (خصوصاً عکسهای هدفمند و معنی دار) همراه با توضیح و شرح توسط سایکلتوریست است. و اما از همه اولی تر نوشتن گزارش دقیق که شامل همه موضوعات در ارتباط با قصد و هدف سفر باشد به طوری که این گزارش به همراه عکسهای مربوط باعث ماندگاری و یادگار سفرها باشد و خواننده گزارش هم خود را همراه و همسفر سایکلتوریست حس کند.