سفر و سفرنامه

سفر نه از برای دیدن و لذت بردن بلکه برای تأمل و اندیشیدن است. سفر خود فعالیتی زیباشناسانه است. مسافر برای دیدن و نظاره کردن پدیده ها و آثار بدیع به سفر می پردازد تا از این سفر به لذت دست یابد. اما این فعالیت زمانی به کمال می رسد که مسافر به تجزیه و تحلیل مشاهدات خود بپردازد و با نگاشتن و شرح و بیان آنها تجربیات و مشاهدات خود را به دیگران منتقل سازد (سفرنامه).

و اما هر مسافری سفرنامه نویس نیست. افراد خلاق، صاحب ذوق، و دارای تخیل قوی در این کار چیره دست و استادند. و آنچه دیگران در مسافرت خود با آنها مواجه می شوند در نظر و ذهن آنان نما و جلوه دیگر داشته و با قدرت قلم به دیگران انتقال می دهند. و آنچه آنان از مشاهدات سفر می نگارند حاوی تصویرسازی فوق العاده ای بوده و شاید بی جهت نباشد اگر سفرنامه نویسان و رمان نویسان را از یک صنف بدانیم.

به قلم: آقای امینی